مقالات در انتظار انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.BPUMS.REC.1403.013
چکیده: (4 مشاهده)
زمینه و هدف:
با توجه به پویایی و تحول علوم پزشکی، پرورش مهارتهای یادگیری خودراهبر و مادامالعمر در دانشجویان اهمیت ویژهای دارد. خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری، توانایی فرد در یافتن، تحلیل و بهکارگیری اطلاعات علمی برای یادگیری مؤثر را منعکس میکند. این پژوهش با هدف تعیین سطح خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری و ارتباط آن با متغیرهای جمعیتشناختی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد.
روش:
مطالعه توصیفی–تحلیلی مقطعی در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ بر روی ۴۸۱ دانشجو دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام گرفت. نمونهگیری به روش تصادفی طبقهای با تخصیص متناسب صورت پذیرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامه دو بخشی شامل اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه خودکارآمدی کول (۲۰۲۲) که دارای ضریب پایایی 95/0 جمعآوری شد. تحلیل دادهها با آمار توصیفی و آزمونهای استنباطی در نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد.
یافتهها:
میانگین نمره خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری دانشجویان116/22±9/177 بود. بالاترین میانگین به دامنه «انتخاب» و پایینترین به دامنه «عاطفی» اختصاص داشت. بین سن و تعداد ترم تحصیلی با نمره خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. نمره خودکارآمدی بر حسب جنسیت، وضعیت تأهل، شرکت در کارگاههای مرتبط و دانشکده تفاوت معنادار داشت، اما بین مقاطع تحصیلی تفاوت معنادار دیده نشد.
نتیجهگیری:
تقویت خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری میتواند نقش مؤثری در ارتقای یادگیری مادامالعمر و یادگیری مستقل دانشجویان علوم پزشکی ایفا کند. گنجاندن آموزش مهارتهای جستجو در برنامههای آموزشی برای تقویت توانایی دانشآموزان در کسب و بهکارگیری مؤثر دانش توصیه میشود.
با توجه به پویایی و تحول علوم پزشکی، پرورش مهارتهای یادگیری خودراهبر و مادامالعمر در دانشجویان اهمیت ویژهای دارد. خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری، توانایی فرد در یافتن، تحلیل و بهکارگیری اطلاعات علمی برای یادگیری مؤثر را منعکس میکند. این پژوهش با هدف تعیین سطح خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری و ارتباط آن با متغیرهای جمعیتشناختی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد.
روش:
مطالعه توصیفی–تحلیلی مقطعی در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ بر روی ۴۸۱ دانشجو دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام گرفت. نمونهگیری به روش تصادفی طبقهای با تخصیص متناسب صورت پذیرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامه دو بخشی شامل اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه خودکارآمدی کول (۲۰۲۲) که دارای ضریب پایایی 95/0 جمعآوری شد. تحلیل دادهها با آمار توصیفی و آزمونهای استنباطی در نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد.
یافتهها:
میانگین نمره خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری دانشجویان116/22±9/177 بود. بالاترین میانگین به دامنه «انتخاب» و پایینترین به دامنه «عاطفی» اختصاص داشت. بین سن و تعداد ترم تحصیلی با نمره خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. نمره خودکارآمدی بر حسب جنسیت، وضعیت تأهل، شرکت در کارگاههای مرتبط و دانشکده تفاوت معنادار داشت، اما بین مقاطع تحصیلی تفاوت معنادار دیده نشد.
نتیجهگیری:
تقویت خودکارآمدی در جستجو برای یادگیری میتواند نقش مؤثری در ارتقای یادگیری مادامالعمر و یادگیری مستقل دانشجویان علوم پزشکی ایفا کند. گنجاندن آموزش مهارتهای جستجو در برنامههای آموزشی برای تقویت توانایی دانشآموزان در کسب و بهکارگیری مؤثر دانش توصیه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
