مقالات در انتظار انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: 0
دکتری سیستم های اطلاعاتی، گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
چکیده: (37 مشاهده)
هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر هوش مصنوعی و فناوری بلاکچین بر توسعه فناوری آموزشی در نظام آموزش عالی، با تأکید بر مقایسه شدت اثرگذاری و سازوکارهای همافزایی یا تضاد احتمالی میان این دو فناوری در دانشگاه حکیم سبزواری طراحی شد.
روشها: این پژوهش کاربردی و توصیفی‑پیمایشی بود و 208 نفر از کارکنان آموزشی و اعضای هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری در آن شرکت کردند. دادهها از طریق پرسشنامه خودگزارشی شامل ۵۶ سؤال مبتنی بر طیف لیکرت جمعآوری شدند. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرمافزارهای SPSS و لیزرل انجام شد تا روابط مستقیم و تعدیلی میان متغیرها بهطور همزمان ارزیابی شود.
نتایج : یافتهها نشان داد که هوش مصنوعی (با ضریب اثر استاندارد 57/0) و فناوری بلاکچین (با ضریب اثر استاندارد 83/0 )هر دو تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه فناوری آموزشی دارند، اما شدت اثر بلاکچین بهطور معناداری بالاتر از هوش مصنوعی بود. همچنین، برخلاف دیدگاههای انتقادی که بر تضاد ساختاری میان متمرکز بودن دادهها در هوش مصنوعی و ماهیت غیرمتمرکز بلاکچین تأکید دارند، یافتههای تجربی نشان داد که در بستر آموزشی نهتنها اثر بازدارندهای میان این دو فناوری مشاهده نمیشود، بلکه امکان شکلگیری همافزایی میان آنها نیز وجود دارد.
نتیجهگیری: نظامهای آموزشی برای عبور مؤثر از تحول دیجیتال، نیازمند یکپارچهسازی هدفمند هوش مصنوعی و بلاکچین هستند. سیاستگذاران میبایست بهجای رویکردهای موازی، معماریهای ترکیبی طراحی کنند که در آن هوش مصنوعی در لایههای تحلیلی و بلاکچین در لایههای اعتبارسنجی و مدیریت دادهها عمل میکنند.
روشها: این پژوهش کاربردی و توصیفی‑پیمایشی بود و 208 نفر از کارکنان آموزشی و اعضای هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری در آن شرکت کردند. دادهها از طریق پرسشنامه خودگزارشی شامل ۵۶ سؤال مبتنی بر طیف لیکرت جمعآوری شدند. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرمافزارهای SPSS و لیزرل انجام شد تا روابط مستقیم و تعدیلی میان متغیرها بهطور همزمان ارزیابی شود.
نتایج : یافتهها نشان داد که هوش مصنوعی (با ضریب اثر استاندارد 57/0) و فناوری بلاکچین (با ضریب اثر استاندارد 83/0 )هر دو تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه فناوری آموزشی دارند، اما شدت اثر بلاکچین بهطور معناداری بالاتر از هوش مصنوعی بود. همچنین، برخلاف دیدگاههای انتقادی که بر تضاد ساختاری میان متمرکز بودن دادهها در هوش مصنوعی و ماهیت غیرمتمرکز بلاکچین تأکید دارند، یافتههای تجربی نشان داد که در بستر آموزشی نهتنها اثر بازدارندهای میان این دو فناوری مشاهده نمیشود، بلکه امکان شکلگیری همافزایی میان آنها نیز وجود دارد.
نتیجهگیری: نظامهای آموزشی برای عبور مؤثر از تحول دیجیتال، نیازمند یکپارچهسازی هدفمند هوش مصنوعی و بلاکچین هستند. سیاستگذاران میبایست بهجای رویکردهای موازی، معماریهای ترکیبی طراحی کنند که در آن هوش مصنوعی در لایههای تحلیلی و بلاکچین در لایههای اعتبارسنجی و مدیریت دادهها عمل میکنند.
واژههای کلیدی: هوش مصنوعی، فناوری بلاکچین، توسعه فناوری آموزشی، آموزش عالی، مدلیابی معادلات ساختاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |