مجله اطلاع رسانی پزشکی نوین

نظام ارجاع الکترونیک به‌عنوان بخشی کلیدی از برنامه پزشک خانواده، در بهبود کیفیت خدمات، کاهش هزینه‌ها و ارتقای عدالت در دسترسی به مراقبت‌های سلامت نقش مهمی دارد. با وجود تلاش‌های انجام‌شده برای استقرار این سامانه در کشور، شواهد نشان می‌دهد اجرای آن با چالش‌های مختلف فنی، سازمانی و فرهنگی مواجه است. این مطالعه با هدف ارزیابی سامانه از دیدگاه کاربران به‌عنوان ذینفعان اصلی انجام شد.
این پژوهش مقطعی و توصیفی به روش ترکیبی کمی و کیفی در سال ۱۴۰۱ در مراکز منتخب دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل کاربران مرتبط با سامانه ارجاع بود که به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. داده‌های کمی با پرسشنامه معتبر در حوزه‌های کارکردی، فنی، سازمانی، رفتاری، فرهنگی، مدیریتی، اقتصادی، آموزشی، اخلاقی و سیاسی جمع‌آوری و با نرم‌افزار SPSS18 تحلیل شد. برای بخش کیفی، یک سؤال باز طراحی و پاسخ‌ها با روش تحلیل محتوای MAXQDA20 بررسی گردید.
در مجموع ۱۱۰ کاربر در مطالعه شرکت کردند. بالاترین میانگین نمره مربوط به فاکتور کارکردی (3.38±0.99) و پایین‌ترین نمره به فاکتور فرهنگی (2.93±0.76) تعلق داشت. از نظر اهمیت، فاکتور فنی بالاترین امتیاز (3.45±0.93) و فاکتور سیاسی پایین‌ترین امتیاز (2.53±1.02) را کسب کرد. تحلیل کیفی نیز ۱۱ گروه فاکتور کلیدی شامل مشکلات فنی به‌ویژه در طراحی نوبت‌دهی، کمبود نیروی انسانی و عدم هماهنگی میان سطوح ارجاع را شناسایی کرد.
 

واژه‌های کلیدی: نظام ارجاع الکترونیک، پزشک خانواده، ارزیابی

     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

---

---